Man bij bevalling of liever niet?
De geboorte van een kind is een van de mooiste momenten uit je leven. De bevaling zelf echter kan zowel voor vrouwen als mannen een traumatische gebeurtenis zijn. Onlangs liet Annelien Coorevits verstaan dat manlief Olivier Deschacht niet welkom is tijdens de bevalling. Reden? Ze vreest dat Olivier haar niet meer aantrekkelijk zal vinden en hun seksleven naar de vaantjes is.
Overdreven? Wellicht, maar uit onderzoek blijkt dat hier toch een grond van waarheid in zit. Als mannen onvoldoende begeleid worden riskeren ze angstig te zijn. Ze voelen zich het vijfde wiel aan de wagen en krijgen een waardeloos en onmachtig gevoel. De mystiek van een vrouwenlichaam verdwijnt na het zien van al het bloed, zweet, tranen en pijn. Het lichaam krijgt in de ogen van de man plots ook een heel andere functie dan enkel een aantrekkelijk wezen.
Voor de vrouwen is de aanwezigheid van mannen in de verloskamer blijkbaar ook niet altijd een zegen. Toekomstige vaders zorgen vaak voor een langere en moeilijkere bevalling. De moeder is meer gespannen door de aanwezigheid van haar man, zodat ze meer adrenaline produceert. Hierdoor krijgt ze onvoldoende oxytocine, een hormoon dat noodzakelijk is voor een geboorte en de weeën minder hevig maakt.
Zijn mannen dan totaal overbodig? Uiteraard niet. Door aanwezig te zijn scherpt hij zijn vadergevoel aan en hij kan de vrouw weldegelijk ondersteunen. Veel hangt af van de vroedvrouw, die de bevalling begeleidt. Slaagt zij er in om de man een functie te geven tijdens de geboorte, voelt hij zich meer betrokken. Als hij het bovendien goed doet is dit zeer waardevol voor de toekomstige mama.
Wat denken jullie? Was jullie echtgenoot aanwezig bij de geboorte van jullie kinderen? Hadden jullie hem er liever niet bijgehad? Laat het ons weten!
02maa



re: Man bij bevalling of liever niet?
Door stien 02/03/11 (1 jaar geleden)
Amai, dat is straf! Zo'n uniek moment dat je niet samen zou beleven? Een heel kwetsbaar moment als vrouw maar moet dat net niet kunnen in een relatie? 3 keer was hij er bij en maar goed, die steun kan je echt wel gebruiken en deze gedeelde momenten horen er toch bij? Mystiek en realiteit, wat is het belangrijkste?